یک استاد دانشگاه و نویسنده بوهیمین که تا همین اواخر از اعضای محافل روشنفکری بلگراد و از مخالفان سرسخت رژیم میلوشویچ بوده، با مردی ملاقات می‌کند که برایش ناشناس است اما تمام جزئیات زندگی او را می‌داند. این مرد داستانی را برای او تعریف می‌کند و ماجرا به شکلی غیرقابل‌تصور پیش می‌رود.

یک معمار بیکار و سرخورده، در حالی که زندگی از کنارش می‌گذرد، خاطرات دوران جوانی و اعتراضات سال ۱۹۶۸ را مرور می‌کند. او که قادر به سازگاری با واقعیت و پذیرش آن نیست، مدام با اطرافیانش دچار درگیری و تنش می‌شود.

ایلیا چوروویچ که متقاعد شده مستأجرش یک جاسوس و دشمن کشور است، دچار پارانویای شدیدی می‌شود که منجر به زنجیره‌ای از اتفاقات پوچ و مخرب می‌گردد.

خانواده توپالوویچ نسل‌هاست که در کار خدمات دفن و کفن و گورستان هستند. وقتی پانتلیای ۱۵۰ ساله می‌میرد، پنج نسل از وارثان او شروع به جنگ و دعوا برای تصاحب ارثیه می‌کنند.

مریلین جردن، زنی آمریکایی، به همراه همسر سوئدی و خانواده‌اش در استکهلم زندگی می‌کند. رفتار او عجیب و شاید جنون‌آمیز است: او شیر سگ را مسموم می‌کند و به سگ هشدار می‌دهد که آن را نخورد؛ وقتی شوهرش خواب است ملحفه‌ها را آتش می‌زند و زیر میز ناهارخوری می‌خزد تا آواز بخواند. او که به دلیل حمل قیچی باغبانی در گمرک فرودگاه بازداشت شده، با زن جوان یوگسلاوی آشنا می‌شود و به یک محله کولی‌ها می‌رود. در آنجا بر سر او دعوا می‌شود، معشوقه‌ای پیدا می‌کند، در سرگرمی‌های مبتذل یک بار مشارکت می‌کند و خطرناک‌تر از قبل به خانه بازمی‌گردد. فیلم همچنین داستان‌های موازی از دختر مریلین که در حال تبدیل شدن به یک خانه‌دار کوچک است و مهاجر جوانی که تمرین رقص برهنه می‌کند را روایت می‌کند.

در روز شنبه، ۵ آوریل ۱۹۴۱، یک روز قبل از تهاجم به پادشاهی یوگسلاوی، گروهی رنگارنگ از مسافران تصادفی در یک جاده روستایی در قلب صربستان، سوار بر یک اتوبوس فرسوده به سمت بلگراد، پایتخت کشور، حرکت می‌کنند. این گروه شامل دو نوازنده کولی، یک کهنه‌سرباز جنگ جهانی اول، یک دوستدار آلمان، یک خواننده نوپا، یک مرد بیمار احوال و یک شکارچی با تفنگ شکاری است. این اتوبوس متعلق به کرستیچ بزرگ است و توسط پسر ساده‌لوح و کم‌عقل او، میشکو، رانندگی می‌شود.